Positieve onvolwassenheid (of: papa is een grote kleuter)

Mijn dochter van 14 heeft mij uitstekend door. Ze vindt mij bij tijd en wijle een grote kleuter. En het mooie is, daar heeft ze vanuit haar perspectief helemaal gelijk in. Wie kan een perfecte klimboom weerstaan, of een watergevecht met bloedheet weer? Ik niet. Het leukste zijn eigenlijk kleine kinderen. Daarmee 'mag' je kleuren, kleien, in de zandbak spelen, hinkelen, de dieren op de kinderboerderij aaien. Of als ze nog jonger zijn, een beetje ongesturctureerd over de grond rondkruipen en brabbelen*. (Moet je eens als volwassen man alleen proberen allemaal…) Mijn eigen kinderen zijn de zandbakleeftijd voorbij, maar goed, er is altijd een bereidwillige ouder te vinden wier kroost je wel een uurtje of wat mag lenen. Oppassen noemen ze dat. Wordt je ineens juist geacht je speelse kant op te roepen! De meer zwevende mens noemt dat 'ik contact staan met je innerlijke kind' of iets dergelijks, en daar hebben ze dan weer helemaal ongelijk in.

Het heeft namelijk allemaal met innerlijk kind zijn niet te maken. Als volwassene wordt je geacht het allemaal bij elkaar te hebben en houden, om in staat te zijn alle verstoringen en disbalans soepel een plek te geven, om het 'bij elkaar te houden' en je volwassen te gedragen. Onzin, vond Dabrowski. Disharmonie en chaos behoren tot de kern van overexcitabilities, en zonder beweging geen ontwikkeling.

In veel modellen van geestelijke gezondheid is geestelijk gezond zijn een staat van zijn waarbinnen mensen zich aan weten te passen aan veranderende omstandigheden, zich gedragen zoals anderen, weten wat ze willen, redelijk zijn, onafhankelijk zijn en begrijpelijk zijn voor anderen. (Elizabeth Mika in 'Dabrowski's theory of positive desintegration', p.142)

Veel mensen met een groot ontwikkelpotentieel bereiken die staat nooit, en dat is maar goed ook vindt Dabrowski. Dit onaangepast zijn aan de norm noemde Dabrowski 'positieve onvolwassenheid'. Het is het soort onvolwassenheid die geassocieerd wordt met, en in mijn ogen zelf essentieel is voor, creativiteit en verregaande persoonlijke ontwikkeling.

Dus volgende keer wanneer je een hinkelpad tegenkomt in het leven: hou je niet in, negeer 'hoe het hoort' en hinkel er op los.

* overigens kun je beter normaal praten tegen baby's en peuters, beter voor hun taalontwikkeling.